هنگام انتخاب کفش به چه نکاتی اهمیت دهیم؟ قلب دومتان مهم است.

shoe

 

کفش استاندارد و مناسب کفشی است که جنس خوب، پاشنه استاندارد و قالب و پنجه استاندارد داشته باشد.

دقت در انتخاب کفش و توجه به رعایت اصول استاندارد در تولید آن یکی از ضروریترین نیازها برای حفظ سلامت افراد است. اغلب مردم در انتخاب کفش به زیبایی و رنگ و طرح آن دقت می¬کنند نه به استاندارد بودن آن. این مساله باعث به خطر افتادن سلامتی افراد در دراز مدت میشود. انتخاب کفش در وهله اول باید بر اساس نوع استفاده ای که از آن میشود، صورت گیرد.کفش با کیفیت و مناسب دویدن، نسبتا گران قیمت می باشد و البته به منظور سلامت پا، ارزش خرید آن را خواهد داشت.

کفش شما باید اندازه پایتان باشد و در طولانی مدت پاها را تخت فشار قرار ندهد.

سایز کفش= طول پا (سانتیمتر) + ۲ سانتیمتر

توجه داشته باشید که کفش باید از همان ابتدا در پای شما راحت باشد؛ نه این‌ که منتظر بمانید تا کم‌ کم جا باز کند تفاوت میان سایز پای چپ و راست شما امری کاملا طبیعی است، بنابراین خوب به این موضوع دقت کنید که همواره کفش را به اندازه ی پای بزرگتر خود بگیرید. انگشت شست پا باید به راحتی در کفش حرکت کند و بین انگشت شست و لبه جلوی کفش حدود نیم تا یک سانتیمتر فاصله وجود داشته باشد.
پوشیدن کفشهای گشاد منجر به تاول زدن پاها میگردد و فرد در هنگام راه رفتن از تعادل کافی برخوردار نمیباشد.
کفش های پلاستیکی مناسب نیستند زیرا پا در این کفش‌ها عرق می‌کند و ممکن است دچار عفونت‌های قارچی شود.یکی از مشکلات افراد مبتلا به دیابت به وجود آمدن زخم هایی در اندامشان است که این ضایعه بیشتر در ناحیه پاها به وجود می آید؛ بنابراین افرادی که دچار این بیماری هستند باید بیشتر از دیگران به انتخاب کفش هایشان حساسیت داشته باشند.
کفش هایی از جنس چرم مصنوعی یا پلاستیکی برای افراد مبتلا به دیابت مناسب نیستند.

از ویژگی یک کفش پیاده روی خوب می توان سبکی، انعطاف پذیری کفش در پنجه و ضربه گیری را نام برد. رویه کفش باید حفاظت خوبی برای پا فراهم نماید و تهویه مناسب داشته باشد. کفی کفش نیز باید دارای دو خاصیت اساسی باشد، اول آنکه باید جاذب ضربه در حین راه رفتن بوده و ثانیاً با دوام باشد. کفش باید طوری باشد که زود تغییر شکل ندهد، و مفاصل بتوانند حرکات طبیعی خود را به راحتی انجام دهند.
به کسانی که کمر درد دارند توصیه می شود کفش‌های طبی به پا کنند زیرا این کمردردها گاهی از عواقب پوشیدن کفش¬های نامناسب و غیراستاندارد است.
کفش باید با فرم طبیعی پاهای شما مطابقت داشته باشد. در ضمن قوس کف پا نیز باید متناسب با قوس کفش باشد.

کفش‌های ورزشی و یا شبیه اسپرت، از راحت ترین کفش ها ‌هستند و همچنین کفش‌های چرمی مناسبترین جنس کفش است، زیرا انتقال هوا بین پوست و خارج از کفش برقرار می‌شود. اما کفش‌هایی که جنس آنها صد درصد پلاستیک است باعث ایجاد عرق در پا شده و با جلوگیری ازجریان هوا زمینه بروز اختلالات و ناهنجاریهای پوستی فراهم می شود.
خانمها باید در دوران بارداری کفش‌هایی بپوشند که فشار زیادی بر پا و ناحیه پشت وارد نکند، مثل کفش‌های راحت و تختی که جنس و بافت نرمی دارند. معمولاً در این دوران، بین نیم تا یک نمره، تغییر اندازه وجود خواهد داشت که با توجه به این تغییر باید کفشی مناسب انتخاب شود.

پای عادی در طول روز حدودی عرق میکند، این مساله موجب می شود که حاشیه کفش پوسیده شود. هر کفش خود را به طور مرتب یک روز در میان بپوشید تا هر کفش، یکی دو روز فرصت برای خشک شدن و هوا خوردن داشته باشد. اگر از کفی استفاده می کنید هر روز پس از در آوردن کفش، کفیها را برای هوا خوردن از کفش خارج کنید تا عمر طولانی تری داشته باشند.
چرم طبیعی، به علت دارا بودن منافذ طبیعی در بافتش، امکان تبادل هوا میان بیرون و داخل کفش را فراهم آورده و باعث تنفس پا می شود به همین دلیل ساده، بهترین رویه برای کفش همان رویه چرم طبیعی است، رویه مصنوعی به علت تبادل نکردن هوا باعث بوی بد پا و عرق کردن بیش از حد می شود.
کفش راحت،کفشی است که دارای ارتفاع مناسب بوده و پا در کفش احساس راحتی کند. معمولاً نباید کفی کفش سفت بوده و فشار را فقط به یک نقطه منتقل کند. توزیع یکسان وزن بدن به جلو و عقب پا بهترین شکل کفش می‌باشد کفش ‌های پاشنه بلند باعث انتقال بیشتر وزن به جلوی پا ‌شده و توصیه می‌شود که به مدت طولانی درطول روز استفاده نشود.
کفش نوک باریک و پاشنه بلند باعث انتقال وزن بدن به جلوی پا و تغییر شکل درانگشتان و بیرون زدگی استخوان پا به خارج می شود. تداوم در استفاده از این کفش‌ها باعث جمع شدن استخوان پا شده و به طرف مخالف کشیده می شود.این ناهنجاری ها معمولاً دردهای ناراحت کننده‌ای را درافراد ایجاد ‌می کند که تغییر شکل استخوان پا برگشت ناپذیر است و در نتیجه فرد مجبور به پوشیدن کفش سفارشی میشود.
کفش مناسب کفشی است که کاملاً پا را در برگیرد. زیرا تورم و افزایش حجم عضلات پا در بعدازظهر در بزرگترین حالت آن است. علیرغم اینکه بیشترین دردها و ناراحتی‌های کمر و پا به خاطر کفش نامناسب است، ولی تنها درصد بسیار کمی از کفش‌ها از لحاظ ارگونومی استاندارد هستند و معمولا از نظر جنس، مدل، قرارگیری پاشنه و نحوه توزیع وزن مناسب نیستند اما متاسفانه بیشتر مردم از کفش¬های روتین استفاده می کنند.
نکته دیگر اینکه نباید کفش را بدون جوراب پوشید و جوراب‌ها باید نخی باشد و زیاد نازک یا ضخیم نباشد. چون که باعث تسریع در انتقال هوا می‌شود. همچنین نباید پا به مدت طولانی در کفش قرار گیرد، حتی کفش‌هایی که خیلی راحت هستند. نرمش‌ و جابجا کردن عضلات برای رفع خستگی پا باعث جریان خون به نقاط مختلف پا می‌شود که می‌توان مچ پا را به سمت بالا کشید و نگه داشت. تکرار این حرکات باعث می‌شود تا ورمی که در قسمت‌های پا ایجاد شده کمتر شود.
‌بهترین کفش‌ها برای پیاده‌روی، کفش‌هایی هستند که به خوبی پاها را دربر‌گیرند و هنگام پیاده‌روی کاملاً به عنوان محافظی برای پا عمل کنند و همچنین انعطاف‌پذیر باشند بطوریکه پا در آن خسته نشود. کفش های پیاده-روی باید بسیار سبک باشند به نحوی که اصلاً احساس نکنید کفشی به پا دارید.
‌اگر به صورت حرفه‌ای و مداوم پیاده‌روی می کنید بهتر است کفش‌های ساقدار را انتخاب کنید که در پیاده روی های طولانی مدت به ساق پایتان آسیبی نرسد.
پوشیدن کفش های گشاد منجر به تاول زدن پاها می گردد و فرد در هنگام راه رفتن از تعادل کافی برخوردار نمیباشد.
کفشی انتخاب کنید که بتوانید سایز آن را اندکی تغییر دهید، یعنی کفش های بند دار یا سگک دار.
آستر و پوشش درون کفش میبایست نرم، فاقد درز و هرگونه برآمدگی باشد.
زیره ، پنجه و پاشنه کفش:
زیره کفش های موجود در بازار دو نوع است: یکی زیره پلی اورتان (پی یو) و دیگری زیره پلی وینیل کلراید (پی وی سی). زیره های PU سبک تر، راحت تر، قابل انعطاف تر و در برابر سایش مقاوم تر بوده و دوام آنها بیشتر است و بعد از گذشت زمان، اصطکاک آن به صورت جزئی کاهش می یابد و درجه سختی آن نسبت به لاستیک نیتریل کمتر است، به همین دلیل شوک های فشاری را جذب می کند. ظاهر این زیره ها توپر بوده و در حالت خم کردن انعطاف بیشتری داشته و با فشار انگشتان دست، داخل میروند. به هنگام خرید کفش باید به این نکته نیز دقت کرد که کف زیره نباید صاف باشد بلکه باید آج دار باشد تا از لیزخوردن جلوگیری کند.
انتخاب کفشی با زیره ای از جنس پلی اورتان (پی یو) و رویه ای از جنس چرم طبیعی مناسب می باشد.
توجه به استانداردهای پنجه کفش هم در انتخاب آن بسیار مهم است. از نظر قالب بندی، فضای پنجه کفش باید طوری باشد که به انگشت های پا فشار وارد نکند. کفش¬هایی که پنجه آنها تیز است باعث می شوند انگشت های پا روی هم بیافتند. این کفش ها، انگشتان پا را تحت فشار قرار داده و آنها را بدفرم می کنند. این مساله در خانم ها شایع تر است؛ به طوری که انحراف شست پا در خانم ها ۹ برابر آقایان است و جلوی کفش باید به گونه ای باشد که پنجه های پا از هم باز بشود.
عوارض پوشیدن کفش های پاشنه بلند و غیراستاندارد شامل انحراف انگشت شست پا، میخچه، تاول و خمیدگی انگشتان، دردهای مزمن کمر، دردهای مفاصل و زانو و پاشنه و خستگی های زودرس می باشد.
پاشنه معمولاً از چرم و لاستیک ساخته می شود به طوریکه قسمت فوقانی از چرم و کف آن از لاستیک نرم می باشد. برای کفش بانوان و کودکان معمولاً از لاستیک سفت استفاده می شود، زیرا وزن آنها کمتر است و نیازی به جذب ضربه مانند مردان نیست. باید توجه داشت پاشنه با لاستیک سفت دوام کفش را بیشتر میکند. پاشنه پهن و با ارتفاع کم، ثبات را زیاد می کند و فشار وارد بر پاها را کاهش میدهد ولی افزایش ارتفاع پاشنه باعث کاهش ثبات و افزایش تنشهای وارد بر جلوی پا می شود.
راه رفتن با کفش‌های پاشنه بلند برای کسانی که اضافه وزن دارند باعث عدم تعادل می شود.
کفش های «پاشنه تخت» چون حالت ضربه گیری در پاشنه ندارد، هنگام راه رفتن باعث درد پاشنه می شوند.. زنان ۱۰ برابر مردان بیشتر از درد پا شکایت دارند و دلیل آن نیز پوشیدن کفش هایی با پاشنه بسیار بلند با نجه تیز است که به انگشتان پا فشار می آورند. به خانم ها توصیه می شود کفشی که پاشنه اش بلندتر از ۳ سانتیمتر باشد را نپوشند زیرا هر چه پاشنه کفش بلندتر باشد، فشار وارده بر کف پا بیشتر می شود که این فشار به جلوی پا و در نهایت به پنجه ها منتقل شده و باعث آسیب رسیدن به انگشتان می شود. هنگام پوشیدن کفش، پاشنه پاهای شما نباید درون کفش بلغزد.
خانم‌هاییکه قدی متوسط یا کوتاه همراه با اندامی متوسط و چاق دارند، بهتر است از کفش‌های پاشنه‌داری استفاده کنند که پاشنه‌هایش ضخیم و بلند است. استفاده از کفش‌های پاشنه‌دار سوزنی برای این خانمها مناسب نیست.
با آغاز فصل تابستان و گرم تر شدن هوا صندل ها در بازرار خریدار بیشتری دارند،اگر صندل ها درست و اصولی انتخاب شوند، در مقابل گرمای هوا به خوبی از پاها محافظت میکنند. صندل ها باید علاوه بر ظاهر شیک و بروز،  متناسب با قالب پا طراحی شده و استاندارد و انعطاف پذیر باشند.
صندل هایی از جنس چرم، جیر و پارچه انتخاب کنید. چرم های مصنوعی و پلاستیک اگرچه قیمت پایینی دارند اما باعث آسیب به پاها میشوند.
کفی صندل باید چند لایه باشد. لایه ی بیرونی صندل، ضخیم و محکم و لایه ی میانی آن نرم و انعطاف پذیر باشد تا باعث خستگی و درد پا نشود.
رویه صندل باید به اندازه ی کافی پهن باشد تا پاها را بپوشاند و با طراحی مناسب برای بندها از سر خوردن پا داخل صندل جلوگیری کند.
کفی صندل باید کمی از پا بزرگتر باشد. دقت کنید که پای شما نباید از جلو، کناره ها یا پشت صندل بیرون زده باشد. قسمت پنجه باید جای کافی برای انگشت های پا را داشته باشد.

نکته مهم درباره پوشیدن صندل این است که پا به هنگام حرکت باید در یک حالت ثابت بماند. در کفش هایی که پشت باز هستند هنگام حرکت، یک انرژی صرف بیرون نیفتادن آنها از پا می شود و این کفش ها باعث خستگی بی مورد می شود و همچنین بعضی از صندل‌های ظریف زنانه یک بند نازک در قسمت عقب دارند. بندهای نازک به علت قطر کم، فشار بیشتری روی یک نقطه از پا متمرکز می کنند و باعث آزار آن می‌شوند.
اگر محل قرارگیری بندهای صندل درست نباشد به پاها آسیب میزند. وجود بند در قسمت پشت صندل، نشان دهنده ی ایمنی آن است. بهتر است بند پشتی صندل زیر قوزک پا قرار ‌بگیرد.
بندهای صندل نباید آنقدر سفت باشد که به پا فشار بیاورد و روی آن جا بیندازد در عین حال باید محکم باشد تا از لیز خوردن پا داخل صندل جلوگیری کند. جنس بندها بهتر است از چرم یا جیر نرم باشند تا باعث ساییدگی نشوند. بندهایی از جنس نایلون یا پلی استر فقط برای کنار ساحل مناسبند.

توصیه می شود که اگر قصد پیاده روی های طولانی تر از ۲۰ دقیقه را دارید به هیچ وجه صندل نپوشید.

انتخاب کفش مناسب برای کودکان

پای کودکان تا ۶ سالگی نیز هنوز کاملاً شکل نگرفته است و در حال رشد است به همین دلیل به مراقبت بیشتری نیاز دارد. پوشیدن کفش پنجه باریک برای کودکان در حال رشد تا زمانی که صفحات رشد استخوان ها کاملاً بسته نشده است، اثر دراز مدت بر ناهنجاری های پا می گذارد.
از کفش های ساق بلند برای کودکانی که تازه راه افتاده اند استفاده کنید. این کفش ها از تاندون آشیل محافظت و از پیچ خوردگی پا جلوگیری می کند. البته این کفش ها برای نوجوانان و سنین بالاتر مفید نیستند.
پای کودک باید به راحتی در داخل کفش قرار گیرد و داخل کفش دارای قوس طولی باشد. در کودکانی که از کفش های پنجه باریک استفاده می کنند، احتمال ایجاد عارضه صافی کف پا بیشتر است. کودکان از کفش خود برای کارهای مختلفی بویژه بازی و ورزش استفاده می کنند، از این رو لازم است کفشی خریداری شود که هنگام فعالیت عادی راه رفتن و هم در زمان بازی برایشان مناسب باشد. به همین دلیل کفش های بنددار توصیه نمی شود. لبه های کفش کودکان نباید سفت و سخت باشد و همچنین کفش کودکان به هیچ وجه نباید شل و گشاد باشد. لازم به یادآوری است که پای بچه ها نسبت به بزرگسالان، به عرق کردن تمایل بیشتری دارد از این در تابستان ها برای بچه ها، استفاده از کفش های مدل صندل توصیه می شود.

0 نظر

دیدگاه خود را بیان کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*